ÜÇLER’İ BİLMEN, NAHAT’I BİLMEN

Üçler küçük bir çocuktur. Tarlaya giderken; öğle yemeği olarak, yanında bir kap yoğurt ve ekmek götürür. Yaramaz ve aklı fikri haylazlıkta olan bazı çocuklar yolunu keser. Kalabalık olan bu grup, Üçler’in elinden yoğurt ve ekmeği zorla alır. Oturup bir güzel yerler. Üstü başı perişan olan ve bu duruma çok üzülen Üçler, elindeki boş kapla geri döner.

Azizlerin İrbehem, evinin önünde otururken, dönmekte olan Üçler’i görür ve O’nu kardeşi Nihat’la karıştırarak seslenir:

• Nahat! Nahat! Bu halin ne böyle?

Üzgün ve sinirli olan Üçler, İrbehem Emmi’ye dönerek;

• Üçler’i bilmen, Nahat’ı bilmen

diyerek söze başlar ve Nihat’la karıştırılmasının da kızgınlığı ile başından geçenleri bir çırpıda anlatır.  Anlattıkları bittikten sonra aynı sözleri yineler:

• Üçler’i bilmen, Nahat’ı bilmen…

* Ercan TAŞ–Ramazan ÇELİK: Dili, Kültürü ve Gelenekleriyle KARGIN YENİCE Türkmenleri