BÖLEM Haklısın, Bölem Kal diyenimiz olmayacak Sende varsın diyenimiz olmayacak. Senden başka Benden başka. Gidişim ebedi değil elbet Ya baharım derim Ahirette, Allah ama Sonuç Yenice’ mi ? Bilemem. Gezdim devri-alemi Çelebi misali Belki isyanım Kızılırmak’a Gücüm yetmediği için, alan canlarımı Toprağında görmediğim için fidanımı. Bree toprak, ol artık beraber O topraklar BENİM; derim. Ekmekle-Su gibiydik Kızılırmakla-Yazıpınarı gibi Yer sarsılır, ırmak çosarken Birgün olsun, birgün olsun İsyansız geçen günlerimde Sensizliğe alışamadım. Geceleyin yokluğunda, hasretimin Üç çocuk babasıyken Beş olduğunu görmeden Olmadan farkında yılların Yaşamadım, ben yaşamadım …. Sevgili Bölem.. Örnek olsun dediklerimiz Ama alay ettiler Yasarken bizi, öldü zannettiler Diriyken bizi mezara gömdüler Sanki kaderimiz oldular Fısıldayarak, fısıldayarak, fısıldayarak Ölmedik Ölmedik sevgili Bölem… Arkadaşlarım, dostlarım, canlarım Olmasalarda yanımda Bu deli oğlan aşık Bu bölen Yeniceyi çok seviyor, sarılırcasına Onlar beni sevmesede Çektiğim hasreti yaşamasalarda Oy Yenicem, oyyyyyy , oyyyyy. Sustu yüreğimdeki yangınlar Kalbimdeki sesi duyduğumda. Sinemin aç, susamış gönüllere Sevgimi Yenicem’e Kalbimi sizlere verdigimde Birgün olmayacağım....... Baş ucumda okunan   İlahiyi duymayacagım....... Varoluş güzel, yaşantı zor olsa da Geçmiş karanlık, gelecek var olsada.!!!!!!! Dinçer 14 Haziran 2005