Ölüm

Bilmem ki azrail nasıl gelirsin
Canın nasıl almak ister canımı
Tavanımda bul bir iğne deliği gir
Bir el ol tozlanmış anılarımı sil

Gecenin koynunda yatarken sessiz
Bir inilti ol yayılan eşsiz
Ruhumu eskimş yorganlara dür
Sessziliğin içinden sonsuza götür

Bir kuşku olup yayıl etrafa
Bir kabullenişle dol dudaklara
İnce bir kederle çizilmiş yanakları
Zamanı gelince gider meraklarını

Engin Çelik