BEN OLAYDIM
 
Sevdam dağlarından yüce
Elimde ölüm fermanım hece hece
Bakıp da ibret alsın eller
Yangınım senden yana Yenice....
 
Sensiz geçmiyor katran karası geceler
Dilim seni söyler,dudağım seni heceler
Taş kalpli dağlarına düşen bir damla yağmur
Bulutlarının gözyaşı ben olaydım Yenice....
 
Kuru ağaçlarına bile kuşlar konar
Yosunlar sırtlar kayalarının derdini
Bir ben yalnızım şu alemde,bir ben derbeder
Bülbülün konduğu,toprağa yüz tutmuş
Bir kuru dalda ben olaydım Yenice....
 
Güllerin ah_u figan eder rüzgara
Ve düşer teker teker yapraklar
Görse ahvalimi şükrederdi mecnun haline bin defa
Esim esim senden geçen bir sevda yeli
Umutları çalan lodos bir kez de ben olaydım Yenice....
 
Gün olur kar yağar çöğlerine
Nazlı bir gelin gibi süzülürsün narin ve ince
Bende her mevsim kışa çıksa da
Bırak kışı hayalimdeki yaz gülü bile ölüm kokar
Şakaklarından ılgıt ılgıt süzülen bir kar tanesi de
Ben olaydım Yenice....
 
Ancak yazmakta buldum hasretine teselliyi
Her satır,her hece dağlasa da yüreğimi
Şiirler hıçkırıklarımı yazmıyor için için
Gözlerinde sevdadan yana bir Kırşehir türküsü de
            Ben olaydım Yenice....
 
                                           15 mayıs 2009
                                               cuma
                                               00:15