HASATTA DOĞUM Kimimiz bir tarlanı ortasında doğan, Sap yığınlarının ortasında büyüyen, Yenisini görmediği, eskileriyle, Bizleri sırtında taşıyan analarımız. Doğduğumuz köyde kaldı mahzunluğumuz, Hep böyle kalsa, hep temiz. Elimizde tırpan, bıyıklarımız terlemeden, Şafak sökerken, güneşin arkasında hayallerimiz, Boz eşek sırtında geçen gençliğimiz, Nerde hakmenç oynadığımız değneklerimiz. Doğduğumuz köyde kaldı mahzunluğumuz, Hep böyle kalsa, hep temiz. İkili yaşadık bu şehri Dikmen Varoşlarında, Yakınlaştıkça çaresizlik, boşuna direnişimiz, Kim olduğumuzu sorgularken, Ne çocukluk, ne gençlik kaldı bedenimizde. Doğduğumuz köyde kaldı mahzunluğumuz, Hep böyle kalsa, hep temiz. Harun Yumuşak