BİR GÜN DAYIM BİR GÜN…

Şimdi kış, dumanlıdır benim köyüm,
Kesileli çok olmuş ekmeğim, suyum,
Çok uzaklara gitmişsin sevgili dayım,
Az kaldı bu hasret bitecek bir gün…

Çok çamurunu çektin,  Börülce’nin,
Suyu kesilmesin diye Kargın Yenice’nin,
Tadı yok diyordun ne gündüzün ne gecenin,
O günlerin acısı çıkacak bir gün…

Masallarımın kahramanıdır dayım Seyfi,
Namaz kılar, güler, yerindeyse keyfi,
Her zaman ilericidir, hiç olmadı sofu,
Medeniyetin tek dişini sökecek bir gün…

Yola çıkar, elde tırpan, omuzda tüfekle,
Fişek değil, bin sevda dolu yürekle
Elektrik çarptı, takılıp kaldı direkte,
Teller kıymetini bilecek bir gün…

Kırmaz kimseyi öğüttür sözün,
Makamda, mevkide olmadı gözün,
Neler yaşadın bozulmadı hiç özün,
Seni tanıyanlar ikrar verecek bir gün…

Ettiği sohbet, ölü adamı güldürür derler
Kaybolmuşa yolunu buldurur derler
Atılmaya taş, savrulmaya kül durur derler
Başından aşağı güller dökülecek bir gün…

Gıskadan soğan olurmuş, dayıdan yeğen,
Sunay hoca için sen dünyaları değen,
Her ne kadar ben olsam da öğretmen,
Usanmadan ellerin öpülecek her gün…

Sunay ÇELİK-Ankara-02.01.2008