Yenice…Yenice…Yenice

Ancak yazmada buldum hasretine çözümü,
Özledim söğütlüyü,tilki çöğü,acının özünü
Çok söylüyom gönlüme,dinletemiyom sözümü,
Eğri boynum,suskunluğum,azarımsın Yenice…

Ben beni  bileli hep kendine kızarsın,
Şair olsan,kalem olsan,sende böyle yazarsın,
Açılmaz ya, satın beni desem,kitli pazarsın,
İğde dalım,deve boncuğum,nazarımsın Yenice…

Senden ayrılma da benim hiç olmadı ki karım,
Her nereye gittim,ne yaptıysam dağılmadı efkarım,
Ne mutlu sana şehitlerin yatıyor ya bağrında,
H.İbrahim’im, Erol’um , Fedakar’ımsın Yenice.

Gün be gün arttı hiç azalmadı figanım,zarım,
Dönülmüş yeminim,tövbem,öfkem zararım,
Aşk-ı pusulan olmasa yüreğimde her daim,
Güneşim,ayım,yıldızım,Kargın’ımsın Yenice…

Kundağımsın,kefen bezim,selam,ezanım,
El yaklaşırken sana,ben aralaşır uzarım.
Her gece düşümde küllüklerinde gezerim,
Ömrümün sonu,musallam,mezarımsın Yenice…

Sunay Çelik
Ankara-25/05/2008