YETER ARTIK Bakın hele şu güzelim Yenice nin haline, Yollar çamur çaylak,evler olmuş virane, Böylemi bırakacağız beldemizi neslin eline, Yeter artık tembellik sussun,hizmet konuşsun. Bizler çok çektik ayrılıktan ve de kavgadan, Evlatları ayırdı bu zillet anadan babadan, Sıyrılalım kısır döngü,ihtirastan yalandan, Yeter artık kavga sussun,hoşgörü konuşsun. Sen Türkmen oğlusun korkma,kopma özünden, Geleceğe ümitle sevgiyle bak,dönme sözünden, Ölüp hepimiz kabre gideceğiz,yarımarkacın belinden, Yeter artık küfür sussun,dualar konuşsun. Yenice nin içinde elbette fakiri ve yoksulu var, Aklında fikrinde hep kahvede kumarı var, Ey kardeşim düşün,anla bu çirkinliğe bir son ver, Yeter artık içki,kumar sussun,sohbet konuşsun. Neslimiz okusun,kalmasın cahil ve yorgun, O insanlığa vurgun,biz o nesle vurgun, Siyasetten ve dedikodudan sıyrılsın Kargın, Yeter artık zalim sussun,alim konuşsun. Yılmaz sen kimsinki ve de ne oldun, Bu dünyada ehemmiyetsiz bir kulsun, Hatasından dönen büyükler ibret olsun, Yeter artık cehalet sussun,ilim konuşsun. Yılmaz Yiğit